[Geschreven en voorgedragen door Cora Emens
aansluitend aan de theater
voorstelling de
"Vagina Monologen"
van Eve Ensler
in het Luxor theater in Rotterdam
tijdens de speciale avond met
het thema
"Ouwehoeren over vagina's" op 23 maart 2002
met
o.a. Xaviera Hollander,
Metje, Shai
Shahar e.a.]
Deze monoloog is geschreven vanuit het oogpunt van de Vagina-handpop
die tijdens de workshops wordt gebruikt.

Ik ben DE kut.
De kut waardoor jij op de wereld kwam,
jouw kut, de kut
van je zuster,
je vrouw, je dochter, je buurvrouw,
de kut van Cora,
de universele KUT.
Voor velen ben ik een mysterie, een bron van
genot,
maar ook van schaamte.
Ik ben nat geweest van zorgvuldig
bewaakte tranen, van slippertjes,
onechte kinderen, verkrachtingen, onvervulde en vervulde verlangens.
Ik ben gebruikt als model om de weg te wijzen in het mysterie van de
Yoni.
Zonder schaamte heb ik mijn geheimen blootgegeven aan al die zoekende
vrouwen
die mij tussen haar benen hadden maar nooit wisten wie ik was.
Door mij volledig voor hun te openen heb ik hun inzicht verschaft in
zichzelf en de andere vrouw.
Ik heb tientallen namen gehad en ben toch dezelfde gebleven.
Ik heb uitdrukking gegeven aan opgekropte spanning, schaamte,
heftig
verlangen en genot.
Ik heb gereageerd op de gedachten van de vrouwen die mij bezitten
en
ben nat geworden van hun geheime fantasieën of droog gebleven
door hun weggemoffelde gevoelens.
Ik heb mijn geheimen
prijsgegeven door goed naar mij te laten kijken,
naar mijn lippen,
mijn kittelaar,
mijn voorhuid, mijn G-plek.
Ik heb me laten betasten, mijn fluwelen zachtheid, mijn glibberige
lippen,
mijn sponsachtige aanvoelende G-plek, mijn mysterieuze diepte en
A-plek.
Ik heb verhalen verteld van frustratie over net niet klaar kunnen komen,
van onmacht en van onkunde, van geboortes en van spuitende orgasmen,
die het bed totaal nat maakten. Ik ben DE kut, open en nat,
gesloten
en geheim.
Ik ben gevierd als de bron waar we allemaal vandaan komen.
Laat me je deelgenoot maken van mijn mysterie.
Ik ben als een bloem, teer in de knop.
Ik kom tot bloei in de juiste omgeving, als de
omstandigheden uitnodigend zijn.
Warme aandacht, voldoende tijd om mij te ontplooien,
zachte strelingen,
liefkozende geluidjes.
Ik open mij langzaam.
Voor wie mij ruw plukt zal het genot slechts
van korte duur zijn en mijn sappen
bitter.
Maar wie geduld heeft zal zich kunnen laven aan
mijn nectar.
Ik ben als de donkere aarde waarvan men oogst
wat men zaait.
Ik geef terug zoals ik ontvangen heb.
Ik ben als een wensput.
Mijn gaven zijn onuitputtelijk,
ik ben de vervulling
van elke wens.

Ik ontvouw mij volledig voor diegene die mij met liefde en enthousiasme
benadert.
Ik ben als een muziekinstrument dat hemelse muziek voortbrengt op de
juiste wijze bespeeld.
Ik ben wispelturig als het weer en mijn sappen vloeien onder invloed
van de maan.
Mijn waters omarmen het leven en irrigeren de vruchtbare bodem.
Ik ben de container van het
hemelse vocht, "Amrita" het nectar van
de Goden.
Ik geef leven.
Ik ben het mysterie dat
je voortdurend verwonderd.
Ik wilde dat ik je kon vertellen hoe je me kan dienen,
maar het
heb
het liefst dat jij mij aanvoelt en geen woorden nodig hebt.
Ik wil genomen worden,
ik wil me geven aan diegene die mijn geheim
weet te ontraadselen, keer op keer weer...
Je kunt me veroveren door goed naar me te kijken, mijn nectar te proeven
en te ruiken,
mijn binnenste,
mijn hart te raken
en me jouw volledige toewijding te schenken.
Mijn vloed zal zich
uitstorten als een onstuitbare rivier in zee en
jouw bestaan bekrachtigen,
je wensen vervullen.
We zullen versmelten in een extase van vocht, dat onze grenzen overspoelt
en ons bewustzijn
verruimt.
Dit is wat ik te bieden heb. Ik ben DE Kut, bron van alle leven.
Voor meer over de vagina ga naar: vagina.startpagina.nl
